Wie doet wat en wanneer en met welk resultaat. Dit is de neerslag van de interne afstemming in verbinding met de omgeving.

Het biedt structuur en daarmee ruimte

Het doel is succes. Bijdragen en van betekenis zijn.

Hoe doen we wat we doen. Niet alleen voor onszelf maar ook voor degene die na ons komt of die ons komt helpen. Zo lang als nodig en zo kort als mogelijk. Dit is de uitnodiging om te komen spelen en een beroep doen op de kracht van de ander. 

Wie maakt het team compleet, wat heeft het team nodig? Wat kan het team bieden en wat brengt de ander nog meer mee? Als je weet wat je echt te bieden hebt, vindt je vanzelf wie nodig is. 

Leren doe je aan elkaar. Een frisse blik leert je opnieuw te kijken naar wat en hoe je doet. Bijdragen kan als het begrip er is. De beste grip is elkaar vasthouden van twee kanten dus.

Ik noem ze samen, omdat het een wisselwerking is. Het is de interne controle versus de externe controle. Een teveel aan interne controle gaat ten koste van externe flexibiliteit. Te weinig interne controle doet het functioneren van het stuur te niet. Je bent alleen nog maar bezig de boel op de rit te houden.

Teveel sturen zet de borging onder druk. De omgeving heeft teveel invloed op het interne functioneren en je verliest je eigen koers. Stuur je te weinig dan raakt de organisatie in zichzelf gekeerd en raakt in een catatone toestand waarbij alles is gezekerd ook wat er niet toe doet.

De organisatie heeft dus zijn eigen koers te kennen, zodat helder is wat geborgd moet worden en wat ook niet.